.:: مجیب ::.

وبلاگ طرح مترجمی زبان قرآن

.:: مجیب ::.

وبلاگ طرح مترجمی زبان قرآن

.:: مجیب ::.

قرآن برای خواندن و ثواب تا کی؟! و برای فهمیدن و عمل از کی؟!
با گذراندن دوره های مترجمی زبان قرآن، قادر خواهید شد هر کجا آیه ای را شنیدید یا خواندید، به راحتی ترجمه کنید و بفهمید.
سامانه پیامک: 3000414000

جستجو در وبلاگ
پرداخت آنلاین

جهت ورود به سامانه پرداخت الکترونیک کلیک کنید.

آموزش مجازی

جهت ورود به مرکز آموزش مجازی کلیک کنید.

تازه ترین مطالب کانال تلگرام
عضويت در خبرنامه

جهت اطلاع از جدیدترین مطالب، در کادر زیر ایمیل خود را وارد کنید:

آخرین نظرات
نویسندگان

12- فَأَزَلَّهُمَا الشَّیْطانُ عَنْها فَأَخْرَجَهُما مِمَّا کانا فیه (36-2)

کلمه

تجزیه

ترکیب

فـ

حرف عطف

حرف

أزلَّ

فعل ماضی – باب افعال – صیغه اول – ریشه: ز ل ل

فعل

هما

ضمیر مثنی مذکر غایب

مفعول برای ازلّ

الشیطان

اسم مفرد – معرفه به ال

فاعل برای ازلّ

عنها

عن: حرف جر – ها: ضمیر مفرد مونث غایب

جار و مجرور متعلق به ازلّ

فـ

حرف نتیجه

حرف

أخرج

فعل ماضی – باب افعال – صیغه اول – ریشه: خ ر ج

فعل – فاعلش [هو] مستتر که به «الشیطان» بر می گردد.

هما

ضمیر مثنی مذکر غایب

مفعول برای اخرج

مما

من: حرف جر – ما: اسم موصول

جار و مجرور متعلق به اخرج

کانا

فعل ماضی – ثلاثی مجرد – صیغه دوم – ریشه: ک و ن

فعل – فاعلش « ـا» - جمله صله برای «ما» موصول

فیه

فی: حرف جر – ه: ضمیر مفرد مذکر غایب

جار و مجرور متعلق به «کانا»

 

مرجع ضمیر:

در میان 14 صیغه ای که در ضمیر ها وجود دارد، ضمیر غایب نیاز به مرجع دارد. ضمیر مخاطب، و ضمیر متکلم نیاز به مرجع ضمیر ندارد.

مرجع ضمیر سه حالت دارد:

1- مرجع ضمیر عین کلمه ای است در جمله آمده است.

مثل: اللهُ لا اله الاّ هو . خدا، نیست معبودی جز او.

در این جمله ضمیر «هو» به کلمه «الله» بر می گردد.

2- ضمیر به مصدر فعل ماقبلش بر می گردد.

مثل: اعْدِلُوا هُوَ أَقْرَبُ لِلتَّقْوی (8-5) عدالت پیشه باشید که آن نزدیک تر است برای تقوا.

در این آیه، «هو» به «عدالت» بر می گردد. کلمه «عدالت» دقیقاً در جمله نیامده است، اما ما از سیاق جمله متوجه می شویم ضمیر به خود «اعدلوا» بر نمی گردد، بلکه به مصدر آن بر می گردد. یعنی ترجمه اینگونه است: «عدالت پیشه باشید، که عدالت داشتن، نزدیک تر است برای تقوا»

 

3- ضمیر به کلمه ای بر می گردد که نه خودش و نه فعلی از آن ، در جمله نیامده است. بلکه مرجع ضمیر را خودمان باید از سیاق جمله حدث بزنیم.

مثل: َ لِأَبَوَیْه لِکُلِّ واحِدٍ مِنْهُمَا السُّدُس (11-4) برای پدر و مادرش، برای هر کدام از آن دو یک ششم است.

در این آیه، ضمیر « ـه » به «شخص میت» بر می گردد. اما در آیه هیچ کلمه ای یا فعلی نیست که با شخص میت اشاره کند. بلکه ما از سیاق آیات که در مورد ارث هست، می فهیم که برای پدر و مادر انسانی که مرده است، یک ششم ارث تعیین شده است.


نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">

ابزار هدایت به بالای صفحه

// //

پشتیبانی

//